Pojęcia z nauki online i szkół online, prostymi słowami. Krótko i na temat: co to jest i po co.
Platforma i nauka
LMS
LMS (learning management system) to platforma do budowania, hostowania i sprzedaży kursów online oraz zarządzania kursantami. Trzyma lekcje, testy i postępy kursantów — a często też sprzedaż i analitykę.
W LMS-ie autor kursu składa program, daje kursantom dostęp, sprawdza zadania i widzi statystyki. Nowoczesne LMS-y dla szkół online zbierają naukę, przyjmowanie płatności, CRM i wysyłki w jedno miejsce.
VLE (virtual learning environment) to inna nazwa platformy do nauki online, znaczeniowo bliska LMS-owi: miejsce, w którym prowadzi się kursy, uczy kursantów i śledzi postępy.
Pojęcie pojawia się częściej w środowisku akademickim i korporacyjnym. Pod względem tego, co robią, VLE i LMS w dużej mierze się pokrywają.
Szkoła online to biznes, który sprzedaje naukę w internecie: kursy, programy albo subskrypcję treści, przyjmując płatności i pracując z kursantami online.
W odróżnieniu od pojedynczego kursu szkoła to system: katalog produktów, sprzedaż, opieka nad kursantami i powtórne zakupy.
Webinar to seminarium online nadawane na żywo: prelegent prowadzi transmisję, a uczestnicy oglądają i zadają pytania. W nauczaniu webinary służą do spotkań na żywo, omówień i startów sprzedaży.
Technicznie transmisja idzie zwykłą drogą — z OBS, Streamyarda, YouTube’a albo Zooma — i jest pokazywana kursantom na stronie webinaru wewnątrz szkoły, z czatem i licznikiem oglądających.
Drip content (stopniowe udostępnianie) to sposób otwierania lekcji kursu po trochu — według harmonogramu albo w miarę postępów kursanta, a nie wszystkich naraz.
Stopniowe udostępnianie nadaje tempo, nie pozwala kursantowi połknąć kursu w jeden wieczór i go rzucić, i podnosi ukończalność.
White-label to prowadzenie szkoły pod własną marką: Twoja domena, Twoje logo, Twoje kolory, bez wzmianki o platformie. Kursanci widzą Twoją markę, a nie nazwę LMS-a.
To ma znaczenie dla firm i szkół, które potrzebują jednego, spójnego wyglądu.
Lejek sprzedaży kursu to droga człowieka od pierwszego kontaktu do zakupu: reklama → strona sprzedażowa → doprowadzenie do zakupu → płatność. Pokazuje, gdzie gubią się przyszli kursanci.
Analiza lejka pomaga zobaczyć, który etap się ugina, i podnieść sprzedaż bez zwiększania budżetu.
CRM dla szkoły online to system, który trzyma kontakty i historię każdego kursanta (skąd przyszedł, co kupił, gdzie się zatrzymał) i przesuwa szanse sprzedaży przez etapy. Pomaga nie gubić leadów i sprzedawać systemowo.
W odróżnieniu od arkusza CRM łączy sprzedaż z nauką: po płatności kursant podłącza się automatycznie.
Membership (subskrypcja treści) to model, w którym kursant płaci regularnie — miesięcznie albo rocznie — za dostęp do materiałów albo do społeczności, zamiast kupować jeden kurs na zawsze.
Subskrypcja daje szkole przewidywalny, powtarzalny przychód i poprawia utrzymanie.
Paywall to płatny dostęp do treści: część materiału widzą wszyscy, a reszta otwiera się po płatności. W nauczaniu paywall stawia się na kursy, pojedyncze lekcje i posty w społeczności.
Działa jak miękka sprzedaż: człowiek widzi początek, rozumie wartość i płaci za resztę — bez osobnej strony i bez telefonu.
Atrybucja UTM wiąże sprzedaż z kanałem, z którego przyszedł człowiek: tagi w linku mówią, że trafił z kampanii, z reklamy albo od blogera.
Najważniejsze to doprowadzić tag aż do płatności: wtedy w raporcie będzie nie „200 leadów z Facebooka”, tylko ile pieniędzy przyniósł Facebook. Inaczej budżet dzieli się na wyczucie.
Utrzymanie to udział kursantów, którzy z czasem dalej się uczą albo zostają płacącymi subskrybentami. Wysokie utrzymanie oznacza stabilny przychód i więcej opinii.
Rośnie przez zaangażowanie: społeczność, grywalizacja, regularne treści i wsparcie.
Kohorta to grupa kursantów, których łączy coś wspólnego — na przykład wszyscy, którzy kupili kurs w tym samym miesiącu. Analiza kohortowa pokazuje, jak każda grupa zachowuje się w czasie.
Analiza kohortowa pomaga widzieć LTV i udział powtórnych zakupów w podziale na grupy, a nie „średnio”.
NPS (Net Promoter Score) to wskaźnik lojalności: na ile kursanci są gotowi polecić szkołę. Liczy się go z odpowiedzi na pytanie „w skali od 0 do 10, poleciłbyś nas?”.
Wysoki NPS to znak, że szkoła się podoba i że ludzie powiedzą o niej innym.
LTV (lifetime value) to ile pieniędzy kursant przynosi szkole przez cały czas relacji, a nie z jednego zakupu. To LTV mówi, ile można sobie pozwolić wydać na pozyskanie.
Liczy się ją według kohort: widać, czy wartość klienta rośnie z kohorty na kohortę i jaka część kupuje drugi kurs.
Lejek kursu to droga kursanta przez lekcje i miejsca, w których odpada. W odróżnieniu od lejka sprzedażowego dotyczy nauki: widać dokładnie, na której lekcji grupa traci ludzi.
Jeśli jedna trzecia grupy odpada na trzeciej lekcji, problem jest raczej w lekcji niż w kursantach — a to poprawia się w jednym miejscu.